Энэхүү эзгүйрсэн цөл газрын дунд нэгэн ядарсан эмгэн гарч ирнэ. Тэрээр овоолсон их хог хаягдлын дундаас шархадсан бяцхан дэгдээхэйг олж харна. Эмгэн нинжин сэтгэл гаргаж, өөрт байсан эцсийн хэдэн дусал усаа өгснөөр дэгдээхэйн амийг аварна. Шувуу тэнхэрч тэнгэрт дүүлэн нисэхэд хогноос амилсан “хогон хүмүүс” өөрсдийн үйлдлийн хор уршгийг ухаарч эхэлнэ. Тэд өөрсдийн оршин буй зорилгоо өөрчилж, дахин ашиглагдах замаар хэрэгцээт зүйл болж хувирах боломжтойгоо ойлгодог